“มึงว่างหรือไงวะ?”

คือคำที่เพื่อนคนหนึ่งโพล่งออกมา หลังจากรู้ว่า ผมใช้เวลาอย่างน้อย 3 ชั่วโมงในการเขียนบทความ

“กูไม่ได้ว่าง แต่อยากทำให้มันดีเว้ย” ผมแย้ง

“อย่างงั้นแหละที่เค้าเรียกว่าว่าง มึงเอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่ามั๊ย”

ถ้าผมเชื่อคำพูดนั้น เพจวิศวกรรีพอร์ตก็คงมีแฟนเพจสูงสุดแค่ 200 คน (เป็นเพื่อนช่วยกดไลค์แบบเสียไม่ได้ซะ 120 คน)

และค่อยๆปิดตัวลงอย่างช้าๆ…

กลายเป็นอีกหนึ่งเรื่องในชีวิตที่ทำไม่สำเร็จ

เหมือนเรื่องอื่นในอดีต ทีทำไปซักพัก พอไม่รุ่งก็เลิก และบอกกับตัวเองว่า

“มันไม่ใช่เรา”

แต่เพราะความ “ดื้อ” ที่ไม่อยากจะพูดประโยคนั้นกับตัวเองอีกแล้ว และการสนับสนุนอย่างดีเยี่ยมจากแฟนเพจทุกคน

จนตอนนี้ เพจวิศวกรรีพอร์ตมียอดเพจไลค์ทั้งหมด 50,000 คนแล้ว!!

50000Like.PNG

ถ้าพูดกันตามตรง ยอดเพจไลค์ 50,000 คน ถือว่าน้อย

มีเพจที่คนไลค์เป็น 100,000 เป็น 1,000,000 อีกเยอะแยะ

แต่สำหรับผมแล้ว ผมดีใจ และภูมิใจมากๆ

ตอนเห็นยอด 50,000 ไลค์นี้ ผมดีใจมากกว่าตอน 10,000 ไลค์แรกเสียอีก

เพราะตอนได้ 10,000 ไลค์แรกนั้น ผมจ่ายเงินค่าโฆษณาให้เฟสบุ๊คด้วย

จ่ายตั้งแต่ตอนเริ่มทำเพจใหม่ๆ จ่ายไปเรื่อย จนได้ยอดเพจไลค์ประมาณ 18,000

เสียเงินไปร่วม 20,000 บาท

สำหรับผม เงินจำนวนนี้ถือว่าเยอะ

เริ่มลังเลกับสิ่งที่ทำอยู่

จนมานั่งถามตัวเองว่า

“เราเขียนบทความที่น่าจะเป็นประโยชน์กับคนอื่น ยังต้องเสียเงินโฆษณาให้เค้าเข้ามาอ่านอีกหรือ?”

เสียงในใจตอบว่า

“มันไม่ใช่”

“หรือจะเลิกทำเพจดี?” เสียงจากไหล่ซ้ายโพล่งขึ้นมา

“มาถึงขั้นนี้แล้ว จะเลิกทำไม ต้องเดินหน้าต่อเท่านั้น” เสียงจากไหล่ขวาแย้ง

ผมตัดสินใจเชื่อไหล่ขวา และบอกกับตัวเองว่า

“ถ้าบทความดีจริง มันต้องไปด้วยตัวของมันได้ ถึงไม่จ่ายเงินค่าโฆษณา มันก็ไปได้”

เมื่อคิดเช่นนั้น ผมจึงเลิกจ่ายเงินค่าโฆษณา ตั้งแต่ยอดเพจไลค์ที่ 18,000

ดังนั้น ยอดเพจไลค์ตั้งแต่ 18,000 – 50,000 จึงเป็นยอดเพจไลค์ที่โตแบบออแกนิค (Organic Growth)

ตัวเลขนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากแฟนเพจทุกคน

 

ขอบคุณ ที่ช่วยแชร์บทความวิศวกรรีพอร์ต ตื่นเต้นทุกครั้ง เมื่อได้เห็นการแจ้งเตือนว่ามีคนช่วยแชร์บทความ

ขอบคุณ ทุกเมนต์ที่มีให้ในทุกๆโพสต์ สิ่งเหล่านี้คือเชื้อเพลิงชั้นดีให้มีแรงเขียนบทความใหม่ๆ

ขอบคุณ ทุกไลค์ที่มีให้ในทุกๆบทความ แค่คุณกดไลค์ ผมก็ดีใจแล้วครับ ^__^

เมื่อวานนี้ตอนเก็บภาพยอด 50,000 ไลค์ได้ ผมวิ่งเข้าไปกอดภรรยาและลูกสาวตัวน้อย พร้อมกับบอกว่า

“พ่อทำได้แล้ว”

“พ่อทำได้แล้ว”

.

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับการสนับสนุนในทุกๆเรื่อง

ผมจะยังคงเขียนบทความต่อไป มีเรื่องราวอีกมากมายที่อยากแบ่งปัน

เฉพาะที่ร่างไว้แล้ว แต่ยังเขียนไม่เสร็จ ก็มีประมาณ 100 บทความ

ในอนาคต อาจลองทำในรูปแบบคลิปวีดีโอ เผื่อเป็นอีกทางเลือกนึง

บทความทุกบทความของผมสามารถแชร์ได้นะครับ

มีคนอ่านเยอะ ย่อมดีกว่ามีคนอ่านน้อย

ไหนๆก็ใช้เวลาเขียนตั้ง 3 ชั่วโมงแล้ว อยากให้อ่านกันเยอะๆนะครับ

รับรองว่าต้องมีประโยขน์แน่นอน ^__^

.

ขอบคุณอีกครั้งจากใจจริง,

บิว วิศวกรรีพอร์ต

.

หากคุณชอบบทความแนวนี้ สามารถอัพเดตบทความใหม่ๆโดยคลิก Like เฟสบุ๊คแฟนเพจ วิศวกรรีพอร์ต หรือคลิก ที่นี่

อย่าลืมแชร์ให้เพื่อนอ่านเพื่อเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะครับ ^_^