คนเรียนว้าว คนสอนยิ้ม แม้เสียงจะไม่เป็นใจ

ผมเดาว่ารุ่นนี้น่าจะตั้งใจ แต่ความจริงแล้ว …

จบลงแล้วสำหรับการอบรมคอร์ส Data Analytics with Excel AI รุ่น 2 ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17-18 มกราคม ที่ผ่านมา

ด้วยกระแสตอบรับของรุ่น 1 ที่ดีมาก รุ่น 2 จึงมีคนลงทะเบียนเต็มภายใน 1 นาที

ในฐานะที่ผมเป็นคนสอน บอกเลย กดดัน 😅

ก่อนสอน 5 วัน ผมดันป่วยเป็นหวัด โชคดีที่อาการไม่หนัก แต่มีปัญหาเรื่องเจ็บคอ

เคราะห์ซ้ำกรรมซัดเจอฝุ่น PM2.5 เข้าไปอีก ผมแทบไม่มีเสียงเลย

“พ่อจะสอนไหวเหรอ” ลูกสาวถาม

“ไม่ไหวก็ต้องไหวลูก” ผมตอบเสียงเบามาก

เช้าวันอบรม คล้ายมีพลังแฝง เสียงผมกลับมาส่วนหนึ่ง แม้จะฟังดูแหบ และแหบแบบไม่มีเสน่ห์ก็ตาม

แล้วการอบรมก็เริ่มขึ้น…

ผมเดาว่ารุ่นนี้น่าจะตั้งใจ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่แค่ตั้งใจ แต่ตั้งใจมว๊าก

เป็นรุ่นที่ตั้งใจและคำถามเยอะสุด ๆ คำถามหลั่งไหลตลอดตั้งแต่เริ่มจนจบคลาส

คำถามคล้ายโรคติดต่อ ถ้าคนแรกกล้า คนที่สอง คนที่สาม คนที่สี่ก็จะกล้า

ในฐานะวิทยากรแล้ว ผมชอบคลาสที่มีการถามเยอะ ๆ นะ เพราะทำให้สนุก หลากหลาย และทำให้ผมได้เรียนรู้ด้วย

ผมพยายามชดเชยเสียงด้วยพลัง พยายามใส่พลังเยอะ ๆ หยอดมุขเป็นระยะ (แม้ส่วนใหญ่จะแป้กก็ตาม 😅)

แต่แค่เห็นคนยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปาก ผมก็ถือว่ามุขนั้นประสบความสำเร็จนะ 😊

วันที่สองเสียงผมดีขึ้นเล็กน้อย แต่ช่วงบ่ายก็เริ่มแหบอีก

ช่วงพักเบรก มีผู้เข้าอบรมคนหนึ่งฝากยาอมกำกิกเผี่ยงกับทีมงานมาให้ผม

พอเห็นถึงกับฮา แม้จะเพิ่งพ่นยาไป แต่ผมก็แกะยาอมกินทันที

ไม่รู้ว่าผู้เข้าอบรมท่านใดฝากมาให้ ขอบคุณมากนะครับ 🙂

รู้ตัวอีกทีก็กำลังถ่ายรูปปิดคลาส

ผู้เข้าอบรมหลายคนเดินเข้ามาคุยหลังจบคลาส บอกว่าชอบคอร์สนี้มาก ได้ไอเดีย ได้ว้าว ได้อะไรกลับไปเยอะเลย

คนเรียนดีใจ คนสอนก็ดีใจ 🙂

ขอบคุณคุณหญิง คุณผิง คุณกิตติ และคุณโจ้ ทีมงานผู้ช่วยสอนผู้เป็นทุกอย่าง คอยดูแล คอยปิดรูรั่วให้ผม ทำให้คลาสผ่านไปได้ด้วยดี

ขอบคุณน้องจอห์นนี่ที่ช่วยประสานงานหลังบ้าน

ขอบคุณภรรยาที่คอยให้กำลังใจ คอยดูแลตอนที่ผมป่วย

สุดท้ายนี้ขอบคุณผู้เข้าอบรมทุกท่านที่น่ารัก ตั้งใจ และขออภัยที่เสียงของผมอาจจะแหบไปบ้าง

ดีใจที่ได้เจอทุกคนครับ 🙂