เขียนรีวิวเชิงบวก

โพสต์นี้ผมตั้งใจเขียนรีวิวถึงหนังสือเล่มนึง แต่อาจเขียนในมุมที่ไม่ค่อยเป็นบวกเท่าไร คือผมเป็นแฟนตัวยงหนังสือของนักเขียนท่านนึง แต่อ่านงานล่าสุดแล้วรู้สึกผิดหวัง คือผมคิดว่าเค้าน่าจะใช้ AI ช่วยเขียน บางช่วงอ่านแล้วดูแปลก ๆ คล้ายไม่ใช่สำนวนภาษาไทยเดาว่าอาจให้ AI ช่วยแปลมาจากภาษาอื่น หรือบางตอนอ่านแล้วรู้สึกไม่ลื่นไหล คล้ายไม่ใส่ใจคุณภาพอย่างที่นักเขียนควรจะทำ และมีอีกหลายจุดที่ผมรู้สึกไม่พอใจ ผมดราฟต์บทความนี้ไว้ช่วงเย็น กะจะเขียนต่อตอนเช้าแล้วโพสต์เลย คืนนั้นผมรู้สึกแปลก ๆ กังวล กระสับกระส่าย นอนไม่หลับ ก็เลยถามตัวเองว่าเป็นอะไร สรุปคือไม่สบายใจ ใช่, ไม่สบายใจกับบทความนั้น รู้สึกว่าถ้าโพสต์ไปคงมีเรื่องดรามา ผมเลยถามตัวเองว่า “จะเขียนบทความนั้นทำไม?” คำตอบตอนแรกคือ “เขียนเพื่อบันทึกความทรงจำ” “ถ้าความทรงจำไม่ดีแล้วจะบันทึกทำไม?” ผมถามตัวเองกลับ ปกติแล้ว ผมจะเขียนรีวิวเฉพาะหนังสือที่ชอบ เล่มไหนไม่ชอบ อ่านแล้วก็จบ ไม่มาเสียเวลาเขียนรีวิว (ผมไม่เคยรับเงินจากการเขียนรีวิวหนังสือ) ถามตัวเองต่อว่า อยากเขียนเพื่อบันทึกความทรงจำจริง ๆ หรือ คำตอบคือไม่ใช่ แล้วจะเขียนทำไม? อาจเป็นเพราะความผิดหวังในตัวนักเขียน และอาจต้องการโชว์พาวว่าผมอ่านแล้วรู้นะว่าเค้าใช้ AI มันคืออีโก้ของผมเองล้วน ๆและอีโก้นี้อาจนำมาซึ่งดรามาที่คาดไม่ถึง ผมตัดสินใจไม่โพสต์บทความนั้น พอคิดได้ รู้สึกโล่ง ความกระสับกระส่ายหายไปหมด … […]