เฮ้ย, มีคนมาเมนต์กวนทีนเมิงด้วยว่ะ

เพื่อนผมส่งข้อความมาบอก พร้อมแคปเจอร์หน้าจอคอมเมนต์ดังกล่าว

คลิปนั้นผมสอนสูตร Excel เพื่อแปลงข้อมูล แล้วก็มีคนคอมเมนต์ว่า สูตรของผมยืดยาว ใช้สูตรของเขาง่ายกว่า แล้วก็พิมพ์สูตรนั้น

ผมเห็นแล้วก็อมยิ้ม นึกถึงเหตุการณ์ในคาบเรียนวิชาคณิตศาสตร์ …

ตอนนั้นผมนั่งเรียนอยู่หลังห้อง รู้สึกง่วงและเบื่อหน่าย จึงนั่งเอนไพล่หลัง ยืดขาไปข้างหน้า

อาจารย์กำลังสอนวิธีแก้สมการยาก ๆ ผมสังเกตว่าอาจารย์เขียนผิดนิดนึงแต่ไม่พูดอะไร แล้วอาจารย์ก็แก้สมการต่อ แต่ก็แก้ไม่ได้ เพื่อนที่นั่งหน้าหลายคนก็พยายามช่วย แต่ก็ช่วยไม่ได้

“อาจารย์เขียนตรงบรรทัดที่ห้าผิดครับ” ผมโพล่งขึ้นจากหลังห้อง แล้วชี้ไปที่บรรทัดที่ห้าทั้งที่ยังเอนตัว

อาจารย์ขยับมองบรรทัดที่ห้าตามผม แล้วพูดว่า “เออ จริงด้วย”

เพื่อนทั้งห้องหันมองมาที่ผม พร้อมพูดว่า “โห”

ผมรู้สึกตัวเองหล่อราวกับพี่ก้อง นูโว ..

สมัยทำงาน ผมชอบสูตร Excel จึงศึกษาจนมีความรู้ประมาณนึง

เวลาเห็นบทความที่สอนสูตร Excel แล้วรู้สึกว่าวิธีนั้นยืดยาว หรือวิธีการของผมดีกว่า ผมก็มักพิมพ์สวนไปเลยว่า ทำไมไม่ใช้วิธีนี้ แล้วก็เขียนวิธีของผมลงไป

ปรากฏว่าเมนต์นั้นมีคนกดไลก์เยอะมาก หลายคนคอมเมนต์ต่อท้าย

“เจ๋งอ่ะ”
“ง่ายกว่าวิธีของเจ้าของโพสต์อีก”
“สุดยอด!”

ผมรู้สึกเหมือนตัวเองหล่อราวกับณเดชช์

เมื่อทำเพจของตัวเอง ผมจึงเขียนเทคนิค Excel ที่คิดว่าเจ๋งมาก ๆ กะว่าโพสต์นี้ต้องมีว้าว แล้วก็มีคอมเมนต์นึงเขียนว่า

“ทำไมไม่ใช้สูตรนี้ล่ะ” แล้วก็เขียนสูตรที่ว่า

ผมเห็นสูตรนั้นแล้วก็อึ้ง เพราะสูตรสั้นกว่า และดีกว่าจริง ๆ

แล้วก็มีคนเมนต์ตอบสูตรนั้น

“เจ๋งอ่ะ”
“ง่ายกว่าวิธีของเจ้าของโพสต์อีก”
“สุดยอด!”

ผมรู้สึกอับอายมาก วิธีที่ผมคิดว่าเจ๋ง แค่ไม่กี่นาทีก็มีคนคิดวิธีที่ดีกว่าได้แล้ว
(สมัยนั้นยังไม่มี AI ด้วย)

รู้สึกเคืองคนเขียนคอมเมนต์ เค้าเป็นใคร ทำไมไม่ให้เกียรติกัน

ทันใดนั้นผมรู้สึกเหมือนแฟลชแบ็กภาพในวิชาคณิตศาสตร์ แต่กลับกันที่คราวนี้ผมเป็นอาจารย์ และคนที่คอมเมนต์คือผม

ตอนที่ผมโพล่งว่าบรรทัดที่ห้า อาจารย์ก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน

หรือตอนที่ผมไปพิมพ์เมนต์อวดฉลาด เจ้าของโพสต์ก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน

ผมได้เรียนรู้ว่า การเขียนข้อความเดียวกันทำได้หลายวิธี และควรเลือกวิธีที่ให้เกียรติฝ่ายตรงข้ามมากที่สุด

เมื่อคิดได้ รู้สึกตัวเองเล็กลง และรู้สึกผิดต่ออาจารย์ท่านนั้น

ผมจึงเมนต์กลับไปว่า “ผมไม่เคยมองในมุมนี้เลย สูตรของคุณสั้นและงดงาม ขอนำไปเขียนต่อท้ายเพื่อให้บทความสมบูรณ์ขึ้นได้ไหมครับ”

เจ้าของเมนต์พิมพ์ตอบสั้น ๆ ว่า “ยินดีครับ” พร้อมอีโมจิรูปยิ้ม

เหตุการณ์นั้นทำให้ผมเรียนรู้ รู้ที่จะคิดในมุมของผู้อื่น และรู้ว่าควรให้เกียรติผู้อื่นทุกโอกาส

กลับมาที่คอมเมนต์ที่เพื่อนแคปเจอร์หน้าจอมาบอก

ผมดูสูตรแล้วพบว่า สูตรนั้นทำได้จริงแต่ต้องเซ็ตค่าในระบบเป็นภาษาไทย ถ้าเซ็ตเป็นภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่น ผลลัพธ์ก็จะผิด

ผมไม่อยากหักหน้าเจ้าของเมนต์ จึงไม่ได้พิมพ์ตอบใด ๆ

สักพักก็มีคนมาพิมพ์ต่อท้ายเมนต์ดังกล่าวว่า สูตรนี้ทำได้ถ้าเซ็ตค่าในระบบเป็นภาษาไทยเท่านั้น

วันรุ่งขึ้น ผมไม่เห็นเมนต์นั้นอีกเลย คาดว่าเจ้าของเมนต์คงลบไปแล้ว

ข้อความเดียวกันเขียนได้หลายแบบ เลือกแบบที่ให้เกียรติฝ่ายตรงข้าม ดีที่สุดครับ 🙂