เมื่อวานนี้ (9 พฤศจิกายน 2017) ผมได้รับเชิญเป็นวิทยากรสอนคอร์ส Say It With Report ให้กับบริษัท IRPC ที่ระยอง

15.jpg

ปกติผมจะรับงานสอนเฉพาะในกรุงเทพเท่านั้น แต่ครั้งนี้ถือเป็นกรณีพิเศษ เพราะเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาผมได้รับเชิญสอนคอร์ส Pivot Report ให้กับพนักงานที่ IRPC กรุงเทพ และประทับใจนักเรียนรุ่นนั้นมากๆ

รุ่นที่กรุงเทพเราเรียนกันตั้งแต่ 9:00 ถึง 19:00 !

ตลอดช่วงเรียนมีคำถามเยอะมาก เยอะจนต้องเลิกช้าไปสองชั่วโมง แต่ไม่มีใครบ่นเรื่องเลิกช้าเลย ทุกคนตั้งใจเรียนมากๆ (บางคนเดินทางมาจากระยองด้วย)

เป็นคอร์สที่สนุกทั้งคนสอนและคนเรียน ประทับใจจนถึงทุกวันนี้

เมื่อได้รับคำเชิญให้ไปสอนที่ระยอง จึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ และแอบหวังว่านักเรียนที่ระยองก็จะตั้งใจเหมือนนักเรียนที่กรุงเทพ

ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เป็นคอร์สที่ประทับใจ จนอยากเขียนมาเล่าให้ฟัง

4 สิ่งอย่างที่ผมประทับใจจากการสอนที่ IRPC ระยองคือ

1 “เมือง” IRPC

สมัยผมทำงานเป็นเซลล์เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ผมเคยมาติดต่องานที่โรงงานนี้ 2-3 ครั้ง พอมีความทรงจำอยู่บ้าง

แต่พอเข้ามาในรั้ว แทบจำไม่ได้ว่าเคยมาที่นี่ !

ถ้าเข้ามาแล้วไม่บอกว่าเป็นโรงงาน ผมคงเดาว่าเข้ามาในมหาวิทยาลัย

ปลูกต้นไม้ตลอดทาง ดูเขียว สวยงาม และสะอาด

มีตึกใหม่ๆโผล่ขึ้นมากมาย มีหอพักพนักงาน มีโรงอาหารขนาดใหญ่ (มาก)

นี่ไม่ใช่โรงงาน ต้องเรีียกว่าเป็น “เมือง” แล้ว

 

2 SAP COPA 100 cycles

นักเรียนรุ่นนี้คือพนักงานในแผนกบัญชีต้นทุนทั้งหมด ด้วยความที่ผมสนใจเรื่องการคิดต้นทุน จึงสอบถามว่าคิดต้นทุนกันอย่างไร

(IRPC มีกระบวนการผลิตตั้งแต่ ปีโตรเลียม ปิโตรเคมี ยันเม็ดพลาสติก มีกระบวนการต่างๆเยอะมาก)

ก็ได้รับคำตอบว่าที่นี่ใช้ SAP คิดต้นทุนโดยใช้ COPC และ COPA ต้องรันมากกว่า 100 ไซเคิล !

100 ไซเคิล ถือว่าเยอะไหมน่ะหรือครับ?

เอาง่ายๆว่า โรงงานทั่วไป รันกันไม่เกิน 10 ไซเคิล

แต่ที่นี่รัน 100 ไซเคิล

แถมใช้เวลาเพียง 3 ชั่วโมง !!

ผมถึงกับ อึ้ง-ทึ่ง-เสียว

เพราะ 100 ไซเคิลใน 3 ชั่วโมง คือเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

แต่ที่นี่ทำได้ และทำได้มานานแล้ว

การคิดต้นทุนของที่นี่ ถือเป็น Best Practice ของกลุ่ม ปตท

แต่ผมมองว่าน่าจะเป็น Best Practice ของประเทศไทย

สุดยอดมากๆครับ

 

3 เริ่มเรียน 8:50

ปกติแล้ว ผมเริ่มสอนที่ 9:00 น.

เมื่อวานผมมาถึงเร็ว จึงเข้าห้องอบรมมาเตรียมตัวก่อน

พอนักเรียนรู้ว่าผมมาแล้ว ก็รีบมากัน มากันครบตอน 8:50 และขอให้เริ่มสอนเลย

วินาทีที่ถูกขอให้เริ่มสอน ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

ผมสอนคอร์ส In-house มาหลายสิบคอร์ส นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกขอให้สอนก่อนเวลา

ปกติมีแต่ขอให้เริ่มช้า ส่วนใหญ่เริ่มสอนที่ 9:15

เริ่มสอนที่ 10:00 ก็มีมาแล้ว

ขอบอกว่าประหลาดใจ และประทับใจ

ตลอดเวลาเรียน ทุกคนตั้งใจ ไม่มีใครเล่นมือถือ ไม่มีใครนั่งกอดอกเอนหลัง

ทุกคนฟังสิ่งที่สอน ฝึกปฏิบัติตามทุกแบบฝึกหัด

ถ้าตรงไหนไม่ทัน หรือไม่เข้าใจ ก็ไม่ลังเลที่จะยกมือขอให้อธิบายอีกครั้ง

ครั้งที่สองไม่เข้าใจ ก็ไม่ลังเลที่จะขอให้อธิบายครั้งที่สาม

เรื่องนี้ถือว่าผิดวิสัยคนไทยทั่วไป เพราะถ้าครั้งที่สองไม่เข้าใจ จะไม่กล้ายกมือขอให้อธิบายครั้งที่สาม

ทั้งที่จริงแล้ว การที่นักเรียนไม่เข้าใจ อาจเกิดจากอาจารย์อธิบายไม่ดีเอง

แต่นักเรียนกลุ่มนี้กล้าที่จะถาม และตั้งใจอยากทำให้ได้จริงๆ

ด้วยความที่พื้นฐานนักเรียนแต่ละคนแตกต่างกัน จึงต้องอธิบายบางจุดละเอียดขึ้น และทำให้เลิกช้าไปครึ่งชั่วโมง

ถ้ารวมเวลาที่เริ่มก่อนด้วย กลายเป็นว่าคอร์สนี้สอนเกินเวลาไปร่วมชั่วโมง

แต่ไม่มีใครบ่นเลย ทุกคนตั้งใจ ยิ้มแย้ม และทำทุกแบบฝึกหัดตั้งแต่เริ่มจบจบ

นักเรียนตั้งใจขนาดนี้ อาจารย์ดีใจมากๆครับ ^__^

 

4 ไมตรีจิต

การมาสอนที่นี่ ผมรู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นแขกพิเศษ

ได้รับการต้อนรับขับสู้ดีมาก หลายคนทักทายด้วยคำพูด (ทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน) และทักทายด้วยรอยยิ้ม

มีเสิร์ฟอาหาร น้ำ ให้ตลอด จนทานไม่ทัน ^^

อาหารกลางวันก็อลังการ มีแต่อาหารขึ้นชื่อแถวนั้น ไม่ว่าจะเป็น ไก่ตุ๋น ทอดมัน ห่อหมก แกงจืด

ขอบอกว่าอร่อยทุกอย่าง

ตอนกลับก็มาส่งกันหลายคน กล่าวขอบคุณ และบอกว่าชอบสิ่งที่ผมสอนมากๆ

ในอาชีพอาจารย์ มีเรื่องน่าดีใจเพียงไม่กี่เรื่อง หนึ่งในนั้นคือเรื่องนี้ครับ ^__^

 

การสอนที่ระยองนั้น แม้ต้องออกจากบ้านตั้งแต่ 5:30 และถึงบ้านประมาณ 21:00 รวมเวลาเกือบ 16 ชั่วโมง

แต่เป็นช่วงเวลาที่สนุก และประทับใจ

ขอบคุณ คุณศรี, คุณแอน 1, คุณแอน 2, คุณโจ้, คุณกร, คุณอุ้ย, คุณแพร, คุณดา, คุณวิชาญ, คุณเล็ก, คุณหู้ และนักเรียนท่านอื่นที่ผมไม่ได้เอ่ยนาม พวกคุณทุกคนคือนักเรียนที่อเมซซิ่ง

ประทับใจ และขอบคุณมากๆครับ

ป.ล. อย่าลืมทบทวนสิ่งที่สอนภายใน 3 วันนะครับ ^__^

.

หากคุณชอบบทความแนวนี้ สามารถอัพเดตบทความใหม่ๆโดยคลิก Like เฟสบุ๊คแฟนเพจ วิศวกรรีพอร์ต หรือคลิก ที่นี่

อย่าลืมแชร์ให้เพื่อนอ่านเพื่อเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะครับ ^__^