Family

ชิลที่เฌอ (อีกครั้ง)

การพักผ่อนของคุณคืออะไร? บางคนคือการขึ้นเขา สัมผัสต้นไม้และดอกไม้ บางคนคือการไปทะเล สัมผัสหาดทรายและแสงแดด แต่สำหรับผม คือการแหงนมองฟ้า ไม่ต้องคิด ไม่ต้องทำอะไร ใช่, คือการนอนโง่ ๆ สำหรับผม นั่นคือการพักผ่อนที่แท้จริง ผมพบตัวเองที่เฌอรีสอร์ต (ชะอำ) เป็นการมาครั้งที่สองในรอบสามปี

Read more
Family

ของ ‘เด็ก’ เล่น

ของเล่นยุคนี้ทำออกมาได้น่าสนใจทีเดียว ที่เห็นในภาพคือหุ่นยนต์รวมร่างจากเรื่อง Miniforce X เป็นการรวมร่างของรถ 4 คัน และเฮลิคอปเตอร์ 1 ลำ ดูเผิน ๆ เหมือนของเด็กเล่น แต่ถ้าลองเล่นจะพบว่าไม่ ‘เล่น’ เลย ในกล่องมีคู่มือมาให้ ลูกชายวัย 6 ขวบอ่านคู่มือแล้วงง จึงส่งคู่มือให้ผมช่วยสอนเค้าแปลงร่าง ผมเห็นคู่มือครั้งแรกก็สตันทันที เพราะมันไม่ง่ายเลย ต้องพลิก บิด หมุน เยอะมาก การพลิกบิดหมุนก็ทำมันทุกแกน ทั้งแกน X, Y และ Z บางครั้งต้องถอดส่วนนี้มาต่อส่วนโน้น ถอดส่วนโน้นมาต่อส่วนนั้น ยังถามตัวเองว่า “นี่มันของเด็กเล่นจริงหรือ” จริง ๆ แล้วรถทั้ง 4 คัน และเฮลิคอปเตอร์ 1 ลำแปลงเป็นหุ่นยนต์เล็กได้ด้วย และเอาทั้ง 5 ตัวมารวมร่างกันกลายเป็นหุ่นยนต์ยักษ์ได้อีกต่างหาก อารมณ์คล้ายเรื่อง Power Rangers ที่เราเคยดูสมัยเด็กนั่นแหละ ผมอยากฝึกให้ลูกคิด จึงสอนเค้าแค่ขั้นตอนแรก ๆ […]

Read more
Family

กิจกรรมสานสัมพันธ์พ่อ-ลูก

ลูกชายผม ‘มาวิน’ เป็นเด็กติดแม่ แม่คืออันดับหนึ่งในดวงใจเสมอ แม้พ่อเป็นอันดับสอง แต่ก็เป็นอันดับสองที่โดนทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น บางครั้งโดนปู่กับย่าแซงจนกลายเป็นอันดับสี่ด้วยซ้ำ แต่ช่วงหลัง ผมพบว่าพ่อเริ่มตีคู่ บางจังหวะมีแซงแม่นิด ๆ ตีคู่ได้เพราะมี “ไนโตร” และไนโตรที่ว่าคือ เลโก้ (Lego) ผมคิดว่าเลโก้คือกิจกรรมสานสัมพันธ์พ่อ-ลูก ด้วยเหตุผล 4 ข้อ [ 1. ใกล้ชิด (ที่ไม่ใช่ยาสีฟัน) ] เลโก้คือกิจกรรมที่ทำให้ผมใกล้ชิด เข้าใจ และอยู่ตรงนั้นกับลูก ผมเริ่มสอนมาวินต่อเลโก้ตั้งแต่สองขวบ จริง ๆ ใช้คำว่า ‘สอน’ ไม่ได้ ต้องใช้คำว่า ‘จับมือทำ’ ด้วยความที่มาวินยังเล็กมาก อ่านคู่มือเองไม่ได้ พ่อจึงต้องจับมือทำทั้งหมด การสอนเด็กเล็กต่อเลโก้ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก เพราะเด็กจะไม่เข้าใจ ซ้าย-ขวา-หน้า-หลัง-บน-ล่าง รวมถึงแยกความแตกต่างของชิ้นส่วนต่าง ๆ ไม่ออก การต่อเลโก้ชุดนึงจึงใช้เวลานาน (อย่างต่ำหนึ่งชั่วโมง) และผมต้อง ‘อยู่’ กับลูกจริง ๆ คำว่า ‘อยู่’ คือเอาโทรศัพท์ไว้ไกลตัว มือและสายตาอยู่กับเค้า […]

Read more
Family

พาลูกชิลที่เฌอ

<เค้าไม่ได้จ่าย> ครั้งนี้ผมลองฝืนกฎตัวเอง ไม่มีคิดส์คลับ ไม่มีสไลเดอร์ ผลที่ได้คือ… สำหรับพ่อแม่ที่มีลูกเล็ก การหาโรงแรมพาลูกเที่ยวต้องมีเช็คลิสต์สองอย่าง นั่นคือ ต้องมีคิดส์คลับต้องมีสไลเดอร์ ถ้าไม่มีสองอย่างนี้ ไม่รู้จะเอาลูกไปปล่อยพลังที่ไหน 😅 ที่ผ่านมา เรา (ผมและภรรยา) ทำแบบนี้มาตลอด แต่ส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบเลย คือผมเป็นพวกอินโทรเวิร์ต (Introvert) ไม่ชอบเสียงดัง ไม่ชอบคนเยอะชอบความสงบ ชอบความเป็นส่วนตัว ภรรยารู้ข้อนี้ดี จึงแอบวางแผนลับ ๆ เราจัดทริปไปหัวหิน 5 วัน 4 คืน โดยคืนแรกพักในโรงแรมที่มีคิดส์คลับและสไลเดอร์ แต่อีกสามคืนพักที่เฌอ รีสอร์ต (ชะอำ) สารภาพตามตรงว่าผมไม่รู้จักเฌอ รีสอร์ตมาก่อน แต่ภรรยาว่าดี ผมจึงมีหน้าที่จ่ายตังค์ 😅 มาถึงก็ทำเอาหวั่นใจ เพราะไม่มีคิดส์คลับ ไม่มีสไลเดอร์ ไม่มีเกมส์รูม ไม่มีอะไรเลย! “เฌอสวยจัง” คือคำพูดของมาวิน ลูกชายวัย 5 ขวบ “ว้าว ชอบที่นี่จัง” คือคำพูดของมิรัน ลูกสาววัย 10 ขวบ […]

Read more
Family

พิพิธภัณฑ์ที่สนุกที่สุด

<เค้าไม่ได้จ่าย>ถ้าพูดถึงพิพิธภัณฑ์ คุณจะนึกถึงอะไรครับ? น่าจะนึกถึงสถานที่อึมครึม ที่มีก้อนหินในตู้กระจก มีภาพเก่า ๆ แล้วมีคำอธิบายเป็นตัวหนังสือเล็กจิ๋วใช่ไหมครับ แต่ที่นี่ไม่ใช่เลย ที่นี่มีทั้งสไลเดอร์ต้นไม้ยักษ์ มีทั้งไดโนเสาร์ขนาดเท่าของจริงที่ขยับได้ แถมยังมีโรงหนัง 4 มิติ! ใช่, ผมกำลังพูดถึงพิพิธภัณฑ์พระราม 9 อพวช. แค่เลี้ยวรถเข้าก็อลังการแล้ว สถานที่ใหญ่มากจนคิดว่าคงไม่มีเอกชนเจ้าไหนกล้าทำ แถมมีพิพิธภัณฑ์หลายแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ผมเรียก (เอาเอง) ว่าดงพิพิธภัณฑ์คลอง 5 ผมเลือกไปพิพิธภัณฑ์พระราม 9 เพราะภรรยาไปอ่านรีวิวมาว่าดี แต่ของจริงคือดีมว๊ากกกก “พ่อ! ไดโนเสาร์” แล้วมาวินวัยห้าขวบก็วิ่งนำพ่อไปทันที แต่พอเข้าไปใกล้แล้วไดโนเสาร์ขยับได้ เด็กน้อยชะงักทันที แถมพอไดโนเสาร์ร้อง ผมได้ยินเสียง “พ่อ” ดังมาก ไดโนเสาร์ที่ทำมาวินกลัวคือ สยาโมไทรันนัส อิสานเอสซิส ซึ่งเป็นไดโนเสาร์หน้าตาคล้ายทีเร็กซ์ อีกตัวที่อยู่ข้างกัน ดูเผิน ๆ นึกว่าแบรกคิโอซอรัส แต่แท้จริงแล้วคือ ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน ทั้งสองคือไดโนเสาร์ที่พบในเมืองไทย มีขนาดเท่าของจริง ร้องและขยับได้ อลังการ! ถัดไปนิดนึงมีประตูขั้วโลก ที่พอเดินผ่านแล้วจะมีลมเย็นจากสองข้างทางเสียงดังวู้ ๆ […]

Read more
Family

หนูจะหยอดให้เต็มเลยค่ะ

“พ่อขา ซานต้าให้นี่มาค่ะ” ลูกสาววัยห้าขวบวิ่งมาอวดของขวัญในมือของเธอคือกระปุกออมสินทรงกระบอกยาว กะด้วยสายตาประมาณ 20 เซนติเมตร “ซานต้าให้กระปุกมาแล้ว หนูต้องหยอดให้เต็มนะคะ” ผมย่อตัวลง ลูบหัวลูกสาว“ได้ค่ะ หนูจะหยอดให้เต็มเลยค่ะ” เด็กน้อยยิ้มด้วยความมุ่งมั่น “กริ๊ก” มิรันหยอดเหรียญแรก สีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง

Read more