การพักผ่อนของคุณคืออะไร?

บางคนคือการขึ้นเขา สัมผัสต้นไม้และดอกไม้

บางคนคือการไปทะเล สัมผัสหาดทรายและแสงแดด

แต่สำหรับผม คือการแหงนมองฟ้า ไม่ต้องคิด ไม่ต้องทำอะไร

ใช่, คือการนอนโง่ ๆ

สำหรับผม นั่นคือการพักผ่อนที่แท้จริง

ผมพบตัวเองที่เฌอรีสอร์ต (ชะอำ) เป็นการมาครั้งที่สองในรอบสามปี

พบตัวเองกำลังนอนบนเตียงผ้าใบหน้าห้องพัก สองมือวางรองศีรษะ ตามองท้องฟ้า หูฟังเสียงคลื่น

ไม่เปิดเพลง ไม่คิดอะไร ปล่อยเวลาไหลไปเรื่อย ๆ

รู้สึกสุข สงบ และมีความสุขมาก..

รุ่งเช้าลูกชายขอไปเดินเล่นที่ชายหาด ผมเดินตามไปห่าง ๆ เห็นเขาวิ่งเตะน้ำทะเล หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างมีความสุข ผมก็มีความสุข

ตอนเที่ยงไปกินข้าวที่ร้านปลาทู ซึ่งอยู่ห่างไม่กี่ร้อยเมตร

เราขอยืมจักรยานของรีสอร์ตไป ผมขับคันนึงแล้วให้ลูกชายซ้อนท้าย ภรรยาขับอีกคันแล้วให้ลูกสาวซ้อนท้าย ขึ่จักรยานไปกินข้าว ให้ฟิลดีเหมือนกันนะ

อาหารที่ร้านปลาทูอร่อย แถมราคาไม่แพง เราจึงฝากท้องที่นี่หลายมื้อ

ยกเว้นมื้อเช้า เรากินกันที่เฌอ เป็นอาหารเช้าที่เรียบง่าย แต่อร่อย กินข้าวเช้าเคล้าเสียงคลื่น..

ตลอดเวลาสามวันสองคืน เราแทบไม่ได้ไปไหน อยู่แต่ในรีสอร์ต เล่นไพ่อูโน พูดคุยเล่าเรื่องสู่กันฟัง

จุดเด่นของเฌอไม่ใช่แค่สถานที่ แต่คือพนักงาน น้องพนักงานที่ฟรอนต์ (คุณแอน) จำครอบครัวผมได้ จำได้แม้กระทั่งว่าครั้งก่อนเราพักห้องไหน ทั้งที่เราเคยมาแค่ครั้งเดียว และผ่านมาสองปีแล้ว

ประทับใจตั้งแต่พี่รปภ. พนักงานช่วยขนกระเป๋า พนักงานที่ห้องอาหาร แม่บ้าน ทุกคนมีรอยยิ้มเปื้อนหน้าเสมอ

สิ่งที่ไม่ชอบมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือราคา อาจเป็นเพราะเราพักห้องใหญ่ แถมมาช่วงปีใหม่ ราคาก็เลยใหญ่ตาม

“พ่อครับ เราจะกลับวันไหน” ลูกชายผมถามขึ้นตั้งแต่วันแรก

“อีกสองวันถึงจะกลับ อยากกลับบ้านแล้วหรือลูก”

“เปล่า วินไม่อยากกลับ วินอยากอยู่ที่นี่นาน ๆ”

ผมสัญญากับเขาว่าจะพามาอีกครั้ง แต่ครั้งหน้ามาช่วงโลว์ซีซันละกันนะ พ่อจ่ายราคานี้ไม่ไหว 😅