March 2025

“ไม่มีอะไรจะสกัดแก่นแท้ของบุคคลได้เท่าบทสนทนา” หนังสือเล่มนี้สะท้อนประโยคข้างต้นได้เป็นอย่างดี เป็นการสัมภาษณ์คุณปลา-อัจฉรา บุรารักษ์ เจ้าของร้านอาหารsชื่อดัง โดยคุณนิ้วกลม นักเขียนผู้ผันตัวเป็นพิธีกร (ใช้คำว่า ร้านอาหารs เพราะมีหลายร้าน จึงต้องเติม s 🙂) ผมชอบที่หนังสือคงคำพูดคุณปลาไว้ทั้งหมด อ่านแล้วสัมผัสได้เลยว่าเธออินกับอาหารและใส่ใจรายละเอียดมากแค่ไหน [ ปลาสบ รู้ลึก รู้จริง ] “ค่อย ๆ เข้าใจว่ามันผ่านการลองผิดลองถูก ไม่รู้ว่าต้องจ้างเด็กกี่คน เชฟกี่คน วางครัวยังไง ก็ให้คนครัววาง คนครัวก็ไม่รู้ว่าเรามีเมนูอะไรบ้าง ร้านต้องเปิดแล้วทำไงดี ก็วาง ๆ ไปก่อน ทำไปก่อน สรุปพอเปิดร้าน อ้าว ทำไมเวียนหัวอย่างนี้วะ โพลว์ไม่ได้เลย เวลาครัวออกอาหาร พนักงานก็เดินขวางไปมา” ถ้าไม่ลุยงานเอง ไม่มีทางพูดได้อารมณ์แบบนี้แน่นอน 🙂 [ ปล่านแล้วตื่นเต้น ] ด้วยความที่ถอดคำพูดของคุณปลามาทั้งดุ้น การอ่านจึงให้อารมณ์เหมือนอยู่ในบทสนทนานั้น คล้ายกับเราเป็นคนสัมภาษณ์คุณปลา สิ่งที่อยากถาม สิ่งที่สงสัย คุณนิ้วกลมก็ถามให้หมด ราวกับมีโพยคำถามเราในมือ อ่านแล้วได้แรงหนุน ได้ไฟ ได้ไอเดียในการทำงาน […]

“หัดใช้ชีวิตให้ช้าลง หัดเป็นคนที่รอได้ อนุญาตให้ตัวเองมีความสุขตั้งแต่วันนี้” อ่านแล้วเหมือนโดนหมัดฮุค ผมกำลังพูดถึงหนังสือ “คำถามร้อยบาท กับ คำถามล้านบาท” ซึ่งเขียนโดยคุณรุตม์-อานนทวงศ์ มฤคพิทักษ์ เจ้าของเพจ Anontawong’s Musings เห็นชื่อหนังสือแวบแรก นึกถึงรายการเกมเศรษฐี พอพลิกอ่านจริง ๆ พบว่าไม่ใช่ เป็นการคุยเปิดมุมมองความคิด ความสุข และการใช้ชีวิต ในรูปแบบเล่าเรื่อง

ประโยคนี้ไอน์สไตน์ไม่ได้พูด “มีแต่คนบ้าเท่านั้นที่ทำสิ่งเดิมซ้ำ ๆ แล้วหวังผลลัพธ์ที่แตกต่าง” ประโยคนี้ไอน์สไตน์ก็ไม่ได้พูด “เมื่อคุณนั่งกับสาวสวยนานสองชั่วโมง คุณจะคิดว่ามันแค่นาทีเดียว แต่ถ้าคุณนั่งบนเตาร้อนหนึ่งนาที คุณจะคิดว่ามันยาวนานสองชั่วโมง” และประโยคเหล่านี้ไอน์สไตน์ก็ไม่ได้พูด “ถ้าคุณไม่สามารถอธิบายให้เด็กหกขวบเข้าใจได้ คุณไม่ได้เข้าใจมันจริง ๆ หรอก” “ถ้าคุณตัดสินปลาจากความสามารถในการปีนต้นไม้ มันจะเชื่อตลอดว่ามันโง่” “ความรู้นิดเดียวเป็นเรื่องอันตราย เช่นเดียวกับความรู้มาก ๆ” ใช่, ประโยคที่เราเห็นบ่อย ๆ ในอินเทอร์เน็ตแล้วลงชื่อว่าไอน์สไตน์ แท้จริงแล้วเขาไม่ได้พูด { แล้วใครพูด? } บางประโยคมาจากนักข่าวที่เขียนถึงไอน์สไตน์ บางประโยคมาจากนักฟิสิกส์คนอื่น บางประโยคไม่ได้เกี่ยวอะไรกับไอน์สไตน์เลย { แล้วทำไมคนถึงคิดว่าไอน์สไตน์พูด? } อาจเพราะไอน์สไตน์คือสัญลักษณ์ของความเป็นอัจฉริยะ ถ้าบอกว่าไอน์สไตน์พูด ประโยคนั้นจะดูน่าเชื่อถือ { แล้วประโยคใดที่ไอน์สไตน์พูดบ้าง? } ถ้าเป็นประโยคที่เราคุ้นหูก็เช่น “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ ความรู้มีข้อจำกัด จินตนาการวิ่งข้ามโลก” (ประโยคนี้มักถูกตัดทอนเหลือแค่ จินตนาการสำคัญกว่าความรู้) “โต๊ะตัวหนึ่ง เก้าอี้ตัวหนึ่ง ผลไม้ชามหนึ่ง และไวโอลินตัวหนึ่ง คนเราจะต้องการอะไรอีกเพื่อจะมีความสุข” ผมรู้เรื่องพวกนี้มาจากหนังสือ ‘ปฏิบัติการผ่าสมองไอน์สไตน์’ ซึ่งเขียนโดยคุณวินทร์ เลียววาริณ บอกตามตรง […]

ผมโดนป้ายยาครับ คนที่ป้ายคือ ทอย DataRockie แนะนำเล่มนี้แบบสุดตัว “ดีขนาดนั้นเลยหรือ?” รู้ตัวอีกทีหนังสือก็อยู่ในมือ อ่านไปไม่กี่หน้า พบว่าไม่ใช่แค่ดี แต่ ‘มันดีย์มาก’ 🙂 ขอสารภาพว่าผมไม่รู้จักคุณ นาวาล รวีกันต์ มาก่อนเพิ่งรู้จากหนังสือว่า เขาเป็นนักลงทุนที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียง คุณนาวาลไม่ได้เขียนหนังสือเล่มนี้เอง แต่เป็นการรวบรวมสิ่งที่เขาเคยโพสต์ในทวิตเตอร์ บทสัมภาษณ์ รวมถึงสิ่งที่คนอื่นเคยอ้างอิง แล้วนำมาร้อยเรียงกัน ผู้เขียนคือคุณเอริก จอร์เกนสัน ขอบอกว่าคุณเอริกมีทักษะการเขียนที่สูงมาก การจะนำสิ่งต่าง ๆ ที่คุณนาวาลเคยพูดมาร้อยเรียงกันนั้นไม่ง่าย แต่คุณเอริกก็สร้างโครง และนำข้อความต่าง ๆ มาสอดใส่ได้อย่างลงตัว หนังสือแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ความมั่งคั่ง และ ความสุข ถ้าให้นำส่วนที่ชอบมาขยาย บทความนี้คงยาวเกิน 10 หน้า ขอคัดเฉพาะส่วนที่ชอบมากละกัน ======= ความมั่งคั่ง ======= [ 1. ความมั่งคั่งไม่ใช่เรื่องเงินทอง แต่เป็นทักษะที่ใคร ๆ ก็เรียนรู้ได้ ] “ถ้าวันนึงผมสูญเสียเงินทั้งหมด […]

โจทย์: จงเชื่อมโยงเรื่องเหล่านี้เข้าด้วยกัน ดูแล้วไม่น่าจะเชื่อมโยงกันได้เลย แต่คุณวินทร์ เลียววาริณ เชื่อมโยงเรื่องเหล่านี้เข้าด้วยกันผ่านนิยายนักสืบ จริง ๆ ควรเรียกว่านิยายนักสืบอิงประวัติศาสตร์ เพราะเป็นการเล่าประวัติศาสตร์ผ่านตัวเอกที่เป็นนักสืบ พุ่มรัก พานสิงห์ ได้รับการไหว้วานจากหญิงชรา สมานศรี ให้ตามหาลูกที่หายไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เงื่อนงำมีเพียงอย่างเดียว คือยกทรง ซึ่งเขาต้องไปรับที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อกลับถึงไทย พบว่าสมานศรีเสียชีวิตแล้ว เค้าจึงต้องสืบจากผู้ที่มาร่วมงานศพ สมานศรีคนนี้เคยเป็นเสรีไทย รับภารกิจแทรกซึมเข้าไปในค่ายญี่ปุ่นเพื่อสืบข่าว ภายหลังเธอโดนตลบหลังและถูกจับ ลูกของเธอหายไป สุดท้ายเธอหนีรอดมาได้ แต่เธอไม่ทราบข่าวลูกของเธออีกเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เธอจึงไหว้วานพุ่มรักให้สืบหาลูก เพื่อที่เธอจะได้นอนตาหลับ ฉากของเรื่องเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นปีที่เกิดการชุมนุมประท้วงในกรุงเทพฯ ถ้าลิเจียเป็นสถานที่ที่เชื่อกันว่า ทหารญี่ปุ่นได้นำทองจำนวนมากมาซ่อนไว้ในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง เปลนม เป็นศัพท์ในสมัยก่อน แปลว่า ยกทรง หรือ ชุดชั้นใน พอจะเห็น “ด้าย” ที่เชื่อมโยงเรื่องทั้งสี่แล้วใช่ไหมครับ 🙂 นี่คือนวนิยายนักสืบพุ่มรัก พานสิงห์ ชุด 10 ถ้าคุณเคยอ่านเล่มอื่นมาก่อน เชื่อว่าคุณจะรักพุ่มรักมากขึ้น ยังคงความเป็นพุ่มรักอย่างครบถ้วน ทั้งตลก กวนทีน […]