ผมมี 2 คำถามครับ [1. คุณชอบหนังสือเหล่านี้หรือไม่?] อยู่กับก๋งช่างสำราญความสุขของกะทิ ถ้าใช่, มีแนวโน้มสูงที่คุณจะชอบหนังสือเล่มนี้ [2. คุณเคยอ่านหนังสือของคุณวินทร์ เลียววาริณ เกิน 3 เล่มหรือไม่?] ถ้าใช่, คุณซื้อหนังสือเล่มนี้ได้เลย ==================== สำหรับผม ‘ใช่’ ทั้งสองข้อ [มาดูที่ ‘ใช่’ แรกก่อน] ผมอ่านเรื่อง ‘อยู่กับก๋ง’ แบบโดนบังคับ เพราะเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสมัยเรียนประถมแต่เป็นการโดนบังคับที่เต็มไปด้วยความเพลิดเพลิน ส่วน ‘ช่างสำราญ’ และ ‘ความสุขของกะทิ’ ซื้อเพราะชอบความ “เย็น” ของตัวหนังสือ เล่มนี้ก็เช่นกันเล่าถึงชีวิตของคุณวินทร์ เน้นเรื่องราวในวัยเด็กสมัยอยู่หาดใหญ่ แม้คุณวินทร์จะอายุห่างจากผม 24 ปี เติบโตคนละจังหวัด แต่หลายอย่างที่เขียน มีภาพโพล่งขึ้นในหัว ไม่ว่าจะเป็น ตู้กับข้าวหั่มช้อยกอน (อาหารจีนประเภทหนึ่ง)บุหรี่ตราแมวดำ คุณพ่อของคุณวินทร์เป็นชาวจีนโพ้นทะเล คุณปู่ (และคุณตา) ของผมก็เช่นกัน ลองคำนวณคร่าว ๆ คุณพ่อของคุณวินทร์และคุณปู่ของผมน่าจะอยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน อาจเพราะแนวคิดของหนุ่มชาวจีนในสมัยนั้น ยอมละชีวิตมาตายเอาดาบหน้าในเมืองไทย ทุ่มหมดหน้าตัก […]
Read more








